خانم مريم رجوي,  رئيس جمهور برگزيده مقاومت ايران,  از تحريمهاي جديد اتحاديه اروپا و كانادا عليه صنعت نفت و گاز رژيم و بانكها و ديگر مؤسسات و افراد وابسته به سپاه پاسداران استقبال كرد و آن را يك قدم ضروري براي پيشگيري از دستيابي رژيم ايران به سلاح اتمي دانست.
خانم رجوي تصويب اين تحريمها را, كه مقاومت به طور مستمر به آن فراخوان داده است, به عموم مردم ايران تبريك گفت و آن را يك ضربه بنيادين به سياست مماشات كه مردم ايران بيشترين خسارت را از آن ديده اند, توصيف كرد. مماشات با رژيم يك امداد بزرگ به ملايان حاكم بر ايران در سركوب و خفقان و يك عامل بسيار مؤثر در نزديك شدن ديكتاتوري مذهبي و تروريستي به بمب اتمي بوده است. چرا كه پس از سال 2002 كه اصلي ترين پروژه هاي اتمي رژيم از سوي مقاومت افشا شد, اتحاديه اروپا به جاي تحريمهاي همه جانبه, مذاكره با رژيم و ارائه بسته هاي تشويقي را آغاز كرد.
خانم رجوي با تأكيد بر اينكه تجارت خارجي و صنعت نفت در ايران, در اساس در دست سپاه پاسداران و طيف بسيار محدودي از سردمداران رژيم و خانواده هاي آنهاست, گفت: تحريمات اعمال شده, اگرچه بسيار لازم است اما باز هم كافي نيست. از آنجا كه در طول سه دهه, تمامي پول نفت ايران در خدمت بقاي فاشيسم ديني بوده و به مصرف نيروهاي نظامي و سركوبگر, صدور تروريسم و بنيادگرايي و پروژه هاي اتمي رسيده يا به حسابهاي بانكي سردمداران رژيم سرازير شده و هرگز در خدمت آباداني و پيشرفت كشور و رفاه مردم نبوده است؛ تحريمهاي همه جانبه, بايد فراگير و شامل تحريم كامل نفتي و تجاري و تكنولوژيك و سياسي استبداد ديني حاكم بر ايران باشد.
از سوي ديگر دستيابي به سلاح اتمي, استراتژي رژيم براي بقاي همين حاكميت منفور و نامشروع است. و به همين خاطر رژيم در شرايطي كه با نفرت عموم مردم ايران و بحران و شقه دروني مواجه است, حاضر به كوتاه آمدن از آن نيست. از اينرو راه حل نهايي براي خلاص شدن از كابوس بنيادگرايي و ملايان خونريز مسلح به بمب اتمي, تغيير دموكراتيك در ايران به دست مردم و مقاومت است.
خانم رجوي اين امر را كه اتحاديه اروپا براي قابل هضم كردن تحريمها در بيانية خود آرزو كرده است در مذاكراتي هدفمند با رژيم ملايان به برقراري روابط جامع اقتصادي، هسته‌يي و امنيتي در جهت منافع متقابل دست يابد,يك سراب و رويايي بر بادرفته خواند كه هيچگاه محقق نخواهد شد مگر اينكه رژيم آخوندي مانند آتش بس تحميلي آنقدر در فشار و تنگنا قرار گيرد كه به نوشيدن جام زهر تن دهد. اما اين آغاز روند فروپاشي دروني است كه ما از آن به غايت استقبال مي كنيم. بنابراين هر چه مي خواهيد باز هم مذاكره كنيد اما اين رژيم در هر حال بايد برود.

دبيرخانه شوراي ملي مقاومت ايران
4 مرداد 1389( 26 ژوييه 2010)